لِإِيلَـٰفِ قُرَيۡشٍ ١
Kurayş kavminin (Allah’ın nimet kıldığı şu) alışkanlıklarına ibretle bir bakın!
Mekke’de inmiştir. Ayet sayısı 4, kelime sayısı 17, harf sayısı 64’tür.
سُـورَةُ قُـرَيۡـشٍ
لِإِيلَـٰفِ قُرَيۡشٍ ١
Kurayş kavminin (Allah’ın nimet kıldığı şu) alışkanlıklarına ibretle bir bakın!
إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ٢
Onların (Allah’tan bir nimet olarak, çevrelerindeki Arapların Kâbe’ye hürmetlerinden dolayı kendilerine bir zarar vermemeleri sebebiyle, güven içinde) kışın (Yemen’e) ve yazın (Şam’a) ticaret yolculuğu yapma alışkanlıklarına (rağmen Kâbe’nin Rabbine şirk koşmalarına hayretle bir bakın)…
فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَـٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ٣
Öyleyse (bu nimetlere karşılık) Kurayşliler sadece şu evin (Kâbe’nin) Rabbine ibadet etsinler (O’na hiçbir şeyi şirk koşmasınlar).
ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ٤
Çünkü rableri olan Allah, (verdiği bu nimetlerle) onları aç iken doyurmuş ve korktukları şeylerden (düşmanlarından) güvende kılmıştı (fakat bütün bu nimetlere rağmen onlar nankörlük edip Rablerine şirk koşmaktadırlar).