وَإِذۡ قَالَ مُوسَـىٰ لِقَوۡمِهِۦ يَـٰقَوۡمِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُـمۡ إِذۡ جَعَلَ فِيكُـمۡ أَنۢبِيَآءَ وَجَعَلَكُـم مُّلُوكٗـا وَءَاتَىٰـكُـم مَّا لَمۡ يُؤۡتِ أَحَدٗا مِّنَ ٱلۡعَـٰلَمِيـنَ ٢٠

Bir zamanlar Musa, kavmine (İsrailoğullarına) şöyle demişti: “Ey kavmim! Allah’ın size lütfettiği nimetini (kalp ve dilinizle) hatırlayın (ve hiç unutmayın)! O, sizin içinizden (hidayete çağıran) nebiler çıkardı, sizi (başkalarının tahakkümünden kurtarıp) hükümdarlar kıldı ve yaşadığınız dönemdeki insanlara vermediği nimetleri de size verdi.”