فَتَـرَى ٱلَّذِينَ فِـي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ يُسَـٰرِعُونَ فِيهِمۡ يَقُولُونَ نَـخۡـشَـىٰٓ أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٞۚ فَعَسَـى ٱللَّهُ أَن يَأۡتِـيَ بِٱلۡفَتۡحِ أَوۡ أَمۡرٖ مِّنۡ عِندِهِۦ فَيُصۡبِحُواْ عَلَـىٰ مَآ أَسَـرُّواْ فِـيٓ أَنفُسِهِمۡ نَـٰدِمِيـنَ ٥٢

Ey rasulüm! Kalplerinde nifak hastalığı bulunanların, dost edinmek için onlara (Yahudi ve Hristiyanlara) koştuklarını görürsün. (Bahane olarak da) “(Muzaffer olduklarında) Bize bir kötülük isabet etmesinden korkuyoruz.” derler. Umulur ki Allah nebisini (ve mu’minleri) bir fetih ile muzaffer kılar veya katından (mu’minlerin düşmanlarını defedecek) bir emir gönderir de böylece (Yahudi ve Hristiyanlara dost olmaya koşan münafıklar) kalplerinde gizledikleri nifaktan dolayı pişman olurlar.