فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِۦ فَتَحۡنَا عَلَيۡهِمۡ أَبۡوَٰبَ كُـلِّ شَـيۡءٍ حَتَّـىٰٓ إِذَا فَرِحُواْ بِمَآ أُوتُوٓاْ أَخَذۡنَـٰهُم بَغۡتَةٗ فَإِذَا هُم مُّبۡلِسُونَ ٤٤

Rasullerimizi yalanlayan kavimler, Allah’ın uyarılarından ibret almayıp emirlerini terk ederek hakkı unuttuklarında, (ahiret günündeki cezalarını daha da artırmak için) onlara nimet kapılarını açtık (fakirlik yerine zenginlik, hastalık yerine sağlık verdik). Kendilerine verilen bol rızık ve sıhhat ile kibirlenip sevinç ve mutluluk içinde yaşadıkları sırada onları ansızın azapla yakalayıp helak ettik, böylece umutsuz ve şaşkın bir hâlde kalıverdiler.