وَكَذَٰلِكَ فَتَنَّا بَعۡضَهُم بِبَعۡضٖ لِّيَقُولُوٓاْ أَهَٰٓؤُلَآءِ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنۢ بَيۡنِنَآۗ أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِٱلشَّـٰكِرِينَ ٥٣

İşte böylece (kimine az kimine çok rızık vererek) insanları birbiriyle imtihan ederiz. Bu, (üstünlüğün zenginlikle alakalı olduğunu zanneden) zengin kâfirlerin (fakir Müslümanları kastederek), “Allah, bizden üstün kılıp da içimizden şunlara mı iman nimetini verdi?! (Eğer imanda bir hayır olsaydı bizden önce imana kavuşamazlardı çünkü iyi şeylere biz daha layığız.)” demeleri içindir. Allah, nimetine şükredenleri bilmiyor mu ki onları hidayete muvaffak kılıyor?! (Elbette bilir.)