قُلۡ إِنِّـي عَلَـىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّـي وَكَذَّبۡتُم بِهِۦۚ مَا عِندِي مَا تَـسۡتَعۡجِلُونَ بِهِۦٓۚ إِنِ ٱلۡـحُـكۡـمُ إِلَّا لِلَّهِۖ يَقُصُّ ٱلۡـحَـقَّۖ وَهُوَ خَيۡـرُ ٱلۡفَـٰصِلِيـنَ ٥٧

Ey rasulüm! (Hakka karşı kibirli ve inatçı olan) Müşriklere şöyle de: “Muhakkak ki ben, Rabbimden gelen apaçık deliller üzereyim (asla heva ve hevesine ya da insanlara körü körüne tâbi olanlardan değilim). Fakat siz, bu apaçık delilleri yalanladınız. Bilin ki mucizeleri ya da başınıza hemen gelmesini istediğiniz azabı getirmek benim elimde değildir. Bunların hükmü, her şeyin hükmü elinde olan Allah’a aittir. O, hakkı söyler ve hakla hüküm verir. Ve O, hak ile bâtılın arasını ayıranların en hayırlısıdır.”