وَٱلَّذِينَ عَمِلُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُواْ مِنۢ بَعۡدِهَا وَءَامَنُوٓاْ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعۡدِهَا لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ ١٥٣

(Küfür, şirk ya da günah gibi) Kötü ameller işleyip de bunun ardından (gerçek manada) tevbe edip (Allah’a, rasulüne ve indirdiklerine gerektiği şekilde) iman edenlere gelince; muhakkak ki Rabbin, halis tevbe ve gerçek imanlarından sonra onları bağışlayıp merhamet eder. Çünkü O; (غَـفُـور) Ğafûr’dur (küfründen dönüp ihlasla tevbe eden ve bozduklarını düzeltip emirlerine itaat eden kullarının suçlarını kıyamet gününde örtüp onlara azap etmeyendir), (رَحِـيـم) Raḥîm’dir (kullarına kaldıramayacakları şeyleri yüklemeyen, tevbe edenleri önceki kötü amellerinden dolayı sorumlu tutmayan ve ahirette sadece mu’minlere rahmet edendir).