فَدَلَّىٰـهُمَا بِـغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُـهُـمَا وَطَـفِـقَا يَـخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡـجَـنَّةِۖ وَنَادَىٰـهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَـٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِيـنٞ ٢٢

İblis, Âdem ile Havva’yı süslü sözlerle kandırarak istediği şeyi onlara yaptırdı. O ikisi, yasaklanan ağacın meyvesinden yiyince avret yerleri açılıp kendilerine göründü. Bunun üzerine hemen cennet ağaçlarının yapraklarıyla avret yerlerini kapatmaya çalıştılar. Bu hâldeyken Rableri onlara şöyle dedi: “Ben size bu ağacın meyvesinden yemeyi yasaklamadım mı ve ‘Muhakkak ki Şeytan sizin apaçık düşmanınızdır.’ deyip ikinizi uyarmadım mı?!”