وَإِذَا فَعَلُواْ فَـٰحِشَةٗ قَالُواْ وَجَدۡنَا عَلَيۡهَآ ءَابَآءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَاۗ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَآءِۖ أَتَقُولُونَ عَلَـى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ ٢٨

(Hakkı bile bile inkâr eden) O müşrikler bir fahşa (şirk, zina ve Kâbe’yi çıplak tavaf etme gibi çirkin bir amel) yaptıkları zaman (mazeret olarak) “Biz babalarımızı bu amelleri yaparken gördük, üstelik böyle yapmayı da bize Allah emretti.” derler. Ey rasulüm! Onlara de ki: “Allah fahşayı (çirkin olan şeyleri) kesinlikle emretmez (bilakis yasaklar). Durum böyleyken (Allah’ın söylemediği ve emretmediği şeyleri O’na isnat ederek) Allah hakkında bilmediğiniz şeyler mi söylüyorsunuz?! (Bilin ki bu, apaçık bir yalan ve iftiradır.)”