وَإِلَـىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَـٰلِحٗاۚ قَالَ يَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَـكُـم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَيۡـرُهُۥۖ قَدۡ جَآءَتۡـكُـم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّـكُـمۡۖ هَـٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَـكُـمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِـيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِـسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُـمۡ عَذَابٌ أَلِـيمٞ ٧٣

Semûd kavmine de kardeşleri Salih’i, (şirki terk edip yalnız Allah’a ibadet etmeye davet etmesi için) rasul olarak gönderdik. O, müşrik olan kavmine şöyle dedi: “Ey kavmim! (Şirki terk edip) Yalnız Allah’a ibadet edin, sizin (ibadet edeceğiniz) O’ndan başka hak ilahınız yoktur. Muhakkak ki size, (haber verdiğim şeylerin doğru olduğuna dair) Rabbinizden apaçık bir delil gelmiştir. İşte! (Kayadan çıkan) Allah’ın bu devesi, size (Allah tarafından rasul olarak gönderildiğimi ispat eden) bir delildir. Onu bırakın, dilediği gibi Allah’ın yeryüzündeki bitkilerinden yesin (onu beslemenize gerek yoktur). Fakat ona sakın bir kötülük yapmayın, aksi hâlde başınıza çok acıklı bir azap gelir.”